خوانين لرستان سخت خشمگين شده ولى حفظ ظاهر كرده و به شاه گفت : " اعلىحضرتا اين‌ها به مصداق " الخائن خائف " چون شنيده‌اند كه نحوه حكومت من با ديگران فرق دارد و به آنها مجال نخواهم داد كه به عمليات ناهنجار خود ادامه داده و نقطه بزرگى را به آتش بىداد و هرزگى و ياغىگرى بسوزانند ، به اين علت از حكومت من راضى نيستند . ولى همين اشخاص وقتى كه از نعمت امنيت و آرامش برخوردار شدند ، نسبت به من علاقه‌مند خواهند شد . " ناصر الدين شاه درعين‌حال كه تصديق كرد او را به نرمى و مدارا خواند . ظل السلطان از تهران به اصفهان حركت و در آنجا حسينقلى خان ايلخانى بختيارى را به حكومت خوزستان و مظفر الملك را به خرم‌آباد فرستاد و خود با اردوى مهمى به‌سمت عراق رهسپار شد ظل السلطان از شاه اجازه حركت به اصفهان را تحصيل نمود و روز اول جمادى الاول 1297 به آن‌جا حركت كرد و در ورود به اصفهان حسينقلى خان ايلخانى را كه دوست بسيار صميم و يار غار او بود ، از طرف خود به اتفاق جعفر قلى خان قاجار با مسئوليت مشترك به نيابت ايالت خوزستان تعيين كرد و ميرزا محسن خان مظفر الملك را كه مورد اعتماد او و ناصر الدين شاه بود ، به‌سمت نايب الاياله لرستان برگزيد و به او سفارش كرد . كه با ايل لرستان با ملايمت و مدارا رفتار كند و مخصوصا به او تأكيد كرد . كه اگر كسى براى او هديه و پيشكشى بفرستد حق ندارد از وى بپذيرد و با كسى قول و قرار نگذارد و سراغ كسى نفرستد و به خانه كسى نرود و خلاصه در نهايت احتياط دست به عصا وقت بگذارند تا خود ظل السلطان به خرم‌آباد وارد شود و ضمنا تا رسيدن ظل السلطان عمارات و پاركهاى داخل محوطه قصر و گلستان و آسايشگاه‌ها و سربازخانه‌ها را در كمال دقت مرمت كرده و تا هنگام ورود شاهزاده حاضر و آماده سازد و براى تعميرات مزبور مبلغ بيست هزار تومان وجه نقد در اختيار مظفر الملك گذاشت و او را به لرستان اعزام داشت و مظفر الملك به‌سمت خرم‌آباد حركت و دستورالعمل و تعليمات شاهزاده را نعل‌به‌نعل اجرا و به‌طورى با ايل لرستان به مدارا و مماشات رفتار كرد كه تا اندازه‌اى خوف و وحشت آنان از حكومت ظل السلطان تخفيف پيدا نمود و ضمنا اوقات خود را صرف مراقبت و دقت در امر تعميرات ساختمانها و عمارات و سربازخانه گلستان ارم نمود و آنها را براى ورود ظل السلطان و اردوى او حاضر و آماده ساخت .